غلطه مدفوعه الثمن

محمود طلع شقته وقبل مايفتح سمع نوال بتقول وهى بتضحك على اخرها : بس براوة عليكى يابت يافاتن عرفتى ازاى تحرقى دمها قال وعاملة نفسك البت الطيبة الحنينة صاحبة الواجب اللى عاوزة تساعد الكل

فاتن بمكر : انا لو عليا كنت قلت وعملت اكتر من كده لولا بس ان حسام قاللى على حلفان عم محمود امبارح وانه كان هيطلقك بسبب المعوقة بنت اخوه

نوال بغل : وهو انتى فاكرة انى خفت كده واللا رجعت فى كلامى انا بس بماين عشان اهدى اللعب حبة لكن انا مصممة ان بنت سهام ماتفضلش على ذمة ابنى ابدا

فى اللحظة دى محمود فتح الباب وقال : انتى اللى مش هتباتى على ذمتى ولا فى البيت ده يانوال، تلمى هدومك وتمشى مع بنت اختك انتى طالق وانا اكراما لعشرة السنين هسيبك تطلعى من هنا وانتى واخدة اللى انتى عاوزاه لو فضلتى بادبك لحد ماتمشى انما لو حصل وفكرتى تعملى اى دوشة قبل ماتمشى هتشوفى منى انتى وبنت اختك العقربة اللى عمرك ماشفتيه ولا توقعتى انك تشوفيه فى يوم منى

نوال كانت بتسمع محمود وهى مصدومة ومش مصدقة ان كل ده حصل وفى لحظة واللى كانت عاوزة تعمله فى ليلى اتعمل فيها فى غمضة عين فقالت : انت بتطلقنى بعد العشرة دى كلها يا محمود للدرجة دى انا مسواش عندك حاجة

محمود : انا صابر عليكى العمر ده كله وعمال اقول ياواد اصبر يا واد مسيرها تعقل، ياواد لما تكبر هتحترم سنها ويوم بعد يوم وانتى كل مابتكبرى كل مابتخرفى لا عاملة احترام ليا ولا لعيالى ولا اهلى اللى معشراهم طول عمرك

نوال : كل ده عشان مش عاوزة ابنى يتجوز واحدة ناقصة

محمود سكت وقرب من نوال ووقف قدامها بجمود ومرة واحدة ضر,بها بالقلم وقاللها : حذرتك قبل كده ستين مرة انك تقولى الكلمة دى على ليلى، ليلى مش ناقصة ولو فى حد ناقص يبقى انتى يانوال، انتى اللى ناقصة عقل وقلب

نوال لما القلم نزل على وشها شهقت من الصدمة والوجع فى نفس الوقت دى اول مرة محمود يمد ايده عليها فى عمرهم كله

محمود بصلها وهى لسه واقفة بصدمتها وقاللها : انا نازل اقعد مع امى تحت وانتى قدامك ساعة زمن تلمى حاجتك وتمشى من هنا، على الله المح طرف توبك وانتى ماشية او تفكرى تعدى على حسن ولا على امى

وسابها ومشى واول ماخرج نوال قعدت على الارض وقعدت تلطم على وشها وهى مش مستوعبة اللى حصل، كل حاجة ضاعت فى غمضة عين اتطلقت وانطردت من بيتها ومبقالهاش لا مكان ولا اى حاجة وعمالة تقول بصوت واطى : كل حاجة راحت